دی ۲۲, ۱۳۹۱ - دل نوشت    بدون دیدگاه

باز دلمو آتیش زدی..

baghi

چه شــــود که بر سر من، به دم ممات آیی

شب تـــار من بگیــــرد، ز رخ تــو روشنــایی

تو طبیب دردمندان، تو علاج قلب سـوزان

به خـــــدا ز درگــه تو، نبود مـرا رهـــایی

تو پنـــاه بی­پناهان، تو قسیم باغ رضــوان

تو ذبیح کوی جانان، تو طبیب دردهـــایی

۲۵ توصیه كليدي رهبر انقلاب به دانشجویان

khamenei.ir: در این محصول، به مرور توصیه‌های مطرح‌شده در دیدار اخیر داشجویان كه روز شانزدهم مردادماه سال جاری برگزار شد، پرداخته است.
پ.ن:
۱- این روزا به حال بعضی از هم صنفیای بی بخار و منزوی و تنبل و آماده خور و راحت طلب و بیخیال و بی درد و بی دغدغه و… تاسف میخورم بعد دنبال مقصر می گردم میرسم به مسئولینشون بعد یاد این جمله آقا می افتم که :” خدا لعنت كند آن دست‌هايى را كه تلاش كرده‏ اند و مى‏كنند كه قشر جوان و دانشگاه ما را غيرسياسى كنند.”
۲- بعضیا برداشت های ذهن مریض شون رو به حساب من نگذارند. این انتقاد من بیشتر درون گفتمانی هست و یه تلگنر اول به خودم بعد به بعضیا.
۳- راستی روزم مبارک.
ب.ن: +
آذر ۳, ۱۳۹۱ - ویژه نامه    بدون دیدگاه

سالروز رحلت «محمدهادی فرزانه» معروف به «حکیم فرزانه»

شیخ محمدهادى فرزانه شهررضائى یكى از اساتید بزرگوار و حكماء عالیمقدار معاصر و مفاخر استان اصفهان است پدرش مرحوم ملا محمدمهدى از جمله علماء و ائمه جماعت و از مراجع تقلید مردم شهرضا بوده. محمدهادى فرزانه در سال ۱۳۰۲ قمرى در خاندان علم و دانش و كانون فلسفه و حكمت پا به عرصه وجود گذاشته تحصیلات مقدماتى را از محضر پدر دانشمند خود استفاده كرده و سپس براى تحصیل منطق و حكمت و كلام مدت هفت سال محضر فیلسوف بزرگ میرزا نصراللَّه حكیم را درك و چون داراى استعدادى فوق ‏العاده و هوش سرشار و تند بود همواره مورد احترام و علاقه استاد خود قرار مى‏گرفت.
پس از فوت مرحوم میرزا نصراللَّه حكیم به اصفهان مهاجرت و فرائد و متاجر را نزد مرحوم ملا عبدالكریم كزى رحمت ‏اللَّه علیه تكمیل و فقه و اصول را نزد آن مرحوم و سید محمدباقر و حاج میر محمدصادق و قسمتى را هم نزد مرحوم حاج میرزا عبدالحسین سید العراقین به اتمام رسانید و علم طب را خدمت مرحوم میرزا محمدباقر اصفهانى تحصیل و پس از اتمام تحصیلات به موطن اصلى خود (شهرضا) مراجعت و مشغول مطالعات علمى و تحقیقات فلسفى گردید.

اگر درباره مدارج علمى و مراتب فضل و دانش حكیم توجه شود به خوبى مسلم خواهد شد كه از دانشمندان معاصر بلكه قرون اخیر كمتر كسى به پایه و مایه وى در عالم علم و حكمت پا به عرصه وجود نهاده است. در انواع فنون حكمت طبیعى الهى و ریاضى و همچنین در ادبیات و علوم عربیه و علم كلام و فقه و اصول و عرفان استادى كامل محسوب و دانشمندى جامع معقول و منقول است. از فلسفه متقدم بیشر به معلم ثانى ابونصر فارابى و شیخ الرئیس ابوعلى سینا معتقد بوده و درباره تصنیفات این دو فیلسوف شهیر تحقیقات مفصل و حواشى جامعى دارد و بالجمله براى تدریس تصنیفات ابن سینا (اشارات و شفا و قانون و غیره) اگر مدعى شویم بین حكماء معاصر منحصر مى‏باشد تحقیقا به خطا نرفته ‏ایم و روى همین اصل اساتید دانشگاههاى اصفهان و تهران نیز مكرر محضر مشارالیه را درك و تقاضاى مسافرت ایشان به اصفهان و تهران و تشكیل حوزه علمى و فلسفى را نموده ‏اند ولى شخص ایشان همچنانكه عادت اساتید این فن است هرگز به قبول این امر تن درنداده و او اعتكاف و تدریس در موطن اصلى را بر مسافرت و مهاجرت اختیار كرده ‏اند.
طریقه حكیم فرزانه در حكمت تقریبا نزدیك به مشائین است اینكه مى‏گوئیم نزدیك به مشائین بدین مناسبت است كه در بعضى موارد عقیده ایشان با نظریه حكماء و مشائین اختلاف دارد و دراثبات واجب‏ الوجد و توحید او داراى برهانى است نزدیك برهان صدیقین و بالاخره در تطبیق اصول و قواعد حكمت با احكام و آداب شریعت استادى كامل مى‏باشند. همانطور كه قبلا گفته شد حكیم فرزانه پس از فراغ و از تحصیل و بازگشت به موطن خود در منزل شخصى جلسات تدریس را دائر نموده و این همه روز صبحها از هنگام طلوع فجر تا پاسى از روز گذشته بدون وقفه و تعطیل و اغلب عصرها دائر و حكیم بزرگوار مدت چهل و هفت سال تمام به تدریس علوم مختلف و كتابهاى گوناگون از ابتدائى تا عالى و از سطح تا خارج اشتغال ورزید و به هیچ عنوانى از ارشاد افكار مستعد و افاضه فیض به دوستداران و طالبان دانش مضایقه نمى‏كرد. تدریس و تعلیم و هیچ كتابى و كلاسى را ولو در سطح پائین دون شأن خود نمى‏دانست و از تدریس هیچ علمى و كتابى ولو در عالیترین سطح پروائى نداشت. كلاسى پرشوكت و پر استفاده داشت و درب این كلاس و این مكتب به روى همه دوستداران دانش باز بود و جماعتى كثیر با اشتیاقى وافر از مجالس درس حكیم استفاده مى‏كردند و برخوردار مى‏شدند. اهتمام این حكیم بزرگوار در افاده و افاضافه و تدریس بدون هیچگونه توقع و انتظار به حدى بود كه تا روز دوشنبه اول آذرماه ۱۳۴۴ شمسى دو روز قبل از فوتش تدریس اسفار و مكاسب و قوانین و منظومه و حكمت اشراق را تعطیل ننمود.